Wat betekent de Wet zorg en dwang voor jouw werk?
Mevrouw Epe heeft dementie en drinkt voor het slapengaan een borrel. Soms drinkt ze er per ongeluk meer, omdat ze vergeet dat ze er al een op heeft. Haar dochter vraagt Noor, leefondersteuner, om de fles te verstoppen. Dat lijkt een kleine moeite, maar het beperkt mevrouw in hoe ze haar leven inricht. Het alternatief uit de training: zorg dat er maar één jeneverglas in huis is.
Deze training is voor leefondersteuners, helpenden, verzorgenden, verpleegkundigen en welzijnsmedewerkers. De Wet zorg en dwang (Wzd) geldt voor mensen met dementie, een verstandelijke beperking of niet-aangeboren hersenletsel. Onvrijwillige zorg komt vaker voor dan je denkt, al bij kleding klaarleggen terwijl iemand liever zelf kiest. Werk je veel met mensen met dementie? Dan sluit Dementie: zorg en begeleiding hierop aan.
Niemand in deze rollen beslist alleen over onvrijwillige zorg: dat doet de zorgverantwoordelijke, na overleg. Als verzorgende of verpleegkundige krijg je ook te maken met verzet bij medische handelingen, zoals een cliënt die medicijnen weigert. Als leefondersteuner, helpende of welzijnsmedewerker gaat het vaker om bezoek, bewegingsvrijheid of het dagelijks leven. Iedereen herkent verzet, zoekt alternatieven en bespreekt twijfel in het team.
Wat je leert
- Je herkent onvrijwillige zorg: alles waar de cliënt niet mee instemt of zich tegen verzet.
- Je weet dat het ook onvrijwillige zorg is als de vertegenwoordiger instemt of de cliënt niets zegt.
- Je legt uit wanneer er sprake is van ernstig nadeel, en waarom onvrijwillige zorg altijd het laatste redmiddel is.
- Je bedenkt alternatieven, zoals muziek bij onrust of een gps-horloge voor iemand die verdwaalt.
- Je weet wie meebeslist in het stappenplan, en wat de Wzd-functionaris doet.
Waar je op let
- Verzet is niet altijd "nee": ook steeds uit bed gaan, weglopen of niets zeggen kunnen verzet zijn.
- Een verandering in emotie is vaak een teken van onvrijwillige zorg.
- Een verzoek van familie, zoals camera's ophangen of bezoek beperken, maakt zorg niet vrijwillig.
- Medicijnen door de appelmoes zonder dat de cliënt het weet, is onvrijwillige zorg.
- Blijf vragen: is deze onvrijwillige zorg nog nodig? De situatie van een cliënt kan snel veranderen.